2013 

Het lied van de aarde, auteur Janet Meester Het lied van de aarde

2011 

Dutch light, kort portret van de kunstschilder Suzanne Glerum door Marriet Haverkamp

2009 

Financieel Dagblad, onuitgesproken natuurkrachten, auteur Chris Reinewald

2008 

Stichting Beeldende Kunst Amsterdam, letterlijke en figuurlijke vergezichten, auteur Rob Perrée

2007 

Galerie Jos Art, Suzanne Glerum Vergezichten, auteur Dominique Colen

De Vergezichten van Suzanne Glerum (Marknesse, 1960) nodigen uit om in te verdwalen. Hoge luchten met waaiende wolken raken in de verte de horizon van een lege, vlakke polder of een meanderende rivier. Het kan ook zijn dat je aan de vloedlijn van de zee staat. Je bent op een plek waar het oerhollandse landschap zich aan je ontvouwt. Onmiskenbaar. Daar waar de elementen vrij spel hebben. De krachtige penseelstreken van Glerum laten de wind daadwerkelijk om je oren suizen en leiden je aandacht naar de betovering van het brekende licht. Opgenomen in het grote geheel vind je jezelf terug, in gedachten mijmerend, starend naar een oppervlakte vol ruwe streken, ongemengde verf.(Detail uit oorspronkelijke tekst)

2005 

Suzanne Glerum olieverfschilderijen, auteur Paul Beek

Paul Beek vergeleek in zijn toespraak, tijdens de presentatie van het boekje, de verschillende emoties die het werk van Suzanne Glerum oproept met de waarden op de schaal van Richter.

2001 

Kunstbeeld, signalementen

De schilderijen van Glerum zijn opgebouwd uit bijna onwaarschijnlijk dikke lagen verf die in korte, felle streken lijken opgezet. Op deze manier spreekt de materie altijd een woordje mee in haar schilderijen. In lege bijna desolaat aandoende landschappen laat Glerum altijd een teken van leven spreken. De ene keer is dit een vlag, de andere keer een luchtballon of een paar wolken die voorbijdrijven. Als symbolen van verwachting reiken zij over de lege horizon heen. Hoog en zonder geluid. De mens als figuur is voelbaar afwezig, de rust niet verstorend. In tegenstelling tot de felheid van de verfstreken is het kleurgebruik zacht, met voornamelijk aardse tinten en hier en daar een fel accent.

Urechts Nieuwsblad , december 2001

Suzanne Glerum behoort tot de schilders die de verf in centimeters dikke lagen verf op het doek boetseren. Haar grijzige en in lichte okertinten geschilderde voorstellingen doen denken aan de vroegste schilderijen van een bekender Marc Mulders. Het duurt ook bij deze schilderkunst even voor je de voorstelling vaan een bootje voor de haven ontwaart of de zwemmer in een woest gepenseelde kolkende zee ziet bovenkomen. Schitterende doeken en ze ruiken ook nog eens fantastisch naar olieverf. Dat blijven ze overigens jaren doen.

Suzanne Glerum behoort tot de schilders die de verf in centimeters dikke lagen verf op het doek boetseren. Haar grijzige en in lichte okertinten geschilderde voorstellingen doen denken aan de vroegste schilderijen van een bekender Marc Mulders. Het duurt ook bij deze schilderkunst even voor je de voorstelling vaan een bootje voor de haven ontwaart of de zwemmer in een woest gepenseelde kolkende zee ziet bovenkomen. Schitterende doeken en ze ruiken ook nog eens fantastisch naar olieverf. Dat blijven ze overigens jaren doen.

1998 

Kunstbeeld, een zee van verf, auteur Sanneke Stigter

Eenvoudige onderwerpen vullen de doeken van Glerum. Het zijn kenmerkende details van een typisch Holands landschap; een dijk, een vuurtoren, een pier, een bootje, een kade, een dukdalf. Het zijn door de mens toegevoegde onderdelen aan het landschap. Dat is geen onbelangrijk detail, want daardoor wordt de afwezigheid van de mens op deschilderijen van Glerum juist voelbaar. Ondanks enkele poetische titels en de geslaagde weergave van een bepaalde sfeer in de schilderijen van Glerum, ligt het niet in haar bedoeling om romantische landschappen te schilderen. Zo worden de wetten van het perspectief herhaaldelijk overtreden en de stoere penseelvoering zorgt ervoor dat je je niet zomaar kunt verliezen in het door Glerum weergegeven landschap. Het gaat hier om de schilderkunst. Glerums schilderijen zijn ontsproten aan de herinnering aan haar landschappen en die vormen dus slechts de aanleiding voor haar werk.

Suzanne GlerumKunstbeeld